स त्वं न॑श्चित्र वज्रहस्त धृष्णु॒या म॒हः स्त॑वा॒नो अ॑द्रिवः। गामश्वं॑ र॒थ्य॑मिन्द्र॒ सं कि॑र स॒त्रा वाजं॒ न जि॒ग्युषे॑ ॥२॥
sa tvaṁ naś citra vajrahasta dhṛṣṇuyā mahaḥ stavāno adrivaḥ | gām aśvaṁ rathyam indra saṁ kira satrā vājaṁ na jigyuṣe ||
सः। त्वम्। नः॒। चि॒त्र॒। व॒ज्र॒ऽह॒स्त॒। धृ॒ष्णु॒ऽया। म॒हः। स्त॒वा॒नः। अ॒द्रि॒ऽवः॒। गाम्। अश्व॑म्। र॒थ्य॑म्। इ॒न्द्र॒। सम्। कि॒र॒। स॒त्रा। वाज॑म्। न। जि॒ग्युषे॑ ॥२॥
स्वामी दयानन्द सरस्वती
फिर मनुष्य शिल्पविद्या से क्या पाते हैं, इस विषय को कहते हैं ॥
हरिशरण सिद्धान्तालंकार
महः, गौ, अश्व, वाज
स्वामी दयानन्द सरस्वती
पुनर्मनुष्याः शिल्पविद्यया किं लभन्त इत्याह ॥
हे अद्रिवश्चित्र वज्रहस्तेन्द्र ! स त्वं धृष्णुया महः स्तवानः सत्रा वाजं न जिग्युषे नोऽस्मभ्यं गां रथ्यमश्वं सङ्किर ॥२॥
डॉ. तुलसी राम
आचार्य धर्मदेव विद्या मार्तण्ड
What do men attain by technology—is told.
O king ! you are splendid like the sun, a wonderful scholar, holder of arms and missiles in your hand. With skill admiring the great virtues, give us cows and horses to be harnessed in chariots like the prize given to a conqueror in a battle with true knowledge.
