दमू॑नसो अ॒पसो॒ ये सु॒हस्ता॒ वृष्णः॒ पत्नी॑र्न॒द्यो॑ विभ्वत॒ष्टाः। सर॑स्वती बृहद्दि॒वोत रा॒का द॑श॒स्यन्ती॑र्वरिवस्यन्तु शु॒भ्राः ॥१२॥
damūnaso apaso ye suhastā vṛṣṇaḥ patnīr nadyo vibhvataṣṭāḥ | sarasvatī bṛhaddivota rākā daśasyantīr varivasyantu śubhrāḥ ||
दमू॑नसः। अ॒पसः॑। ये। सु॒ऽहस्ताः॑। वृष्णः॑। पत्नीः॑। न॒द्यः॑। वि॒भ्व॒ऽत॒ष्टाः। सर॑स्वती। बृ॒ह॒त्ऽदि॒वा। उ॒त। रा॒का। द॒श॒स्यन्तीः॑। व॒रि॒व॒स्य॒न्तु॒। शु॒भ्राः ॥१२॥
स्वामी दयानन्द सरस्वती
अब विद्वत्कर्त्तव्यशिक्षविषय को कहते हैं ॥
हरिशरण सिद्धान्तालंकार
प्रभु के यथार्थ पूजक
स्वामी दयानन्द सरस्वती
अथ विद्वत्कर्त्तव्यशिक्षाविषयमाह ॥
हे मनुष्या ! येऽपसो दमूनसः सुहस्ता वृष्णो विभ्वतष्टा नद्य इव उत बृहद्दिवा राका सरस्वतीव दशस्यन्तीः शुभ्राः पत्नीर्वरिवस्यन्तु तेऽतुलं सुखमाप्नुवन्तु ॥१२॥
डॉ. तुलसी राम
आचार्य धर्मदेव विद्या मार्तण्ड
The duties of learned persons are told.
O men ! those persons enjoy infinite happiness who are men of self-control and good deeds, whose hands are (busy Ed.) in noble actions and who are virile. They serve women who are benevolent like the rivers created by God, are like the refined and enlightened speech, and are endowed with great light of knowledge. They bestow great happiness, fulfil noble desires and are perfectly, pure in character and conduct.
