तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि। विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः ॥६॥

दशाश्वान्दश कोशान्दश वस्त्राधिभोजना। दशो हिरण्यपिण्डान्दिवोदासादसानिषम् ॥२३॥

आ वां सुम्ने वरिमन्त्सूरिभिः ष्याम् ॥११॥

वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणांसत्रं सोम्यानाम् । द्रप्सो भेत्ता पुरां शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा ॥

भद्रं नो अपि वातय मन: ॥

दिवश्चिदा वोऽमवत्तरेभ्यो विभ्वना चिदाश्वपस्तरेभ्यः । वायोश्चिदा सोमरभस्तरेभ्योऽग्नेश्चिदर्च पितुकृत्तरेभ्यः ॥

स॒ꣳहि॒तासि॑ विश्वरू॒प्यू᳕र्जा मावि॑श गौप॒त्येन॑। उप॑ त्वाग्ने दि॒वेदि॑वे॒ दोषा॑वस्तर्धि॒या व॒यम्। नमो॒ भर॑न्त॒ऽएम॑सि ॥२२॥

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वे᳕ऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम्। आद॑दे॒ नार्य॑सी॒दम॒हꣳ रक्ष॑सां ग्रीवाऽअपि॑कृन्तामि। यवो॑ऽसि य॒वया॒स्मद् द्वेषो॑ य॒वयारा॑तीर्दि॒वे त्वा॒ऽन्तरि॑क्षाय त्वा पृथि॒व्यै त्वा॒ शुन्ध॑न्ताँल्लो॒काः पि॑तृ॒षद॑नाः पितृ॒षद॑नमसि ॥१॥

अ॒यं वां॑ मित्रावरुणा सु॒तः सोम॑ऽऋतावृधा। ममेदि॒ह श्रु॑त॒ꣳ हव॑म्। उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि मि॒त्रावरु॑णाभ्यां त्वा ॥९॥

प्रा॒णाय॑ मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व व्या॒नाय॑ मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्वोदा॒नाय॑ मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व वा॒चे मे॑ वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व॒ क्रतू॒दक्षा॑भ्यां मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व॒ श्रोत्रा॑य मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व॒ चक्षु॑र्भ्यां मे वर्चो॒दसौ॒ वर्च॑से पवेथाम् ॥२७॥

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ मध॑वे त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ माध॑वाय त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि शु॒क्राय॑ त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ शुच॑ये त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ नभ॑से त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि नभ॒स्या᳖य त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसी॒षे त्वो॑पया॒मगृ॑हीतोऽस्यू॒र्जे त्वो॑पया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ सह॑से त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि सह॒स्या᳖य त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ तप॑से त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽसि तप॒स्या᳖य त्वोपया॒मगृ॑हीतोऽस्यꣳहसस्प॒तये॑ त्वा ॥३०॥

माहि॑र्भू॒र्मा पृदा॑कुः। उ॒रुꣳ हि राजा॒ व॑रुणश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वाऽउ॑। अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवेऽकरु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित्। नमो॒ वरु॑णाया॒भिष्ठि॑तो॒ वरु॑णस्य॒ पाशः॑ ॥२३॥

यु॒वं तमि॑न्द्रापर्वता पुरो॒युधा॒ यो नः॑ पृत॒न्यादप॒ तन्त॒मिद्ध॑तं॒ वज्रे॑ण॒ तन्त॒मिद्ध॑तम्। दू॒रे च॒त्ताय॑ छन्त्स॒द् गह॑नं॒ यदि॒न॑क्षत्। अ॒स्माक॒ꣳ शत्रू॒न् परि॑ शूर वि॒श्वतो॑ द॒र्मा द॑र्षीष्ट वि॒श्वतः॑। भूभुर्वः॒ स्वः᳖ सुप्र॒जाः प्र॒जाभिः॑ स्याम सु॒वीरा॑ वी॒रैः सु॒पोषाः॒ पोषैः॑ ॥५३॥

परिपाणमसि परिपाणं मे दाः स्वाहा ॥

यद्येकादशोऽसि सोऽपोदकोऽसि ॥

अपो वामदेव्येन यज्ञं यज्ञायज्ञियेन ॥

तामन्तको मार्त्यवोऽधोक्तां स्वधामेवाधोक्।

या एव यज्ञ आपः प्रणीयन्ते ता एव ताः ॥

सर्वो वा एष जग्धपाप्मा यस्यान्नमश्नन्ति ॥

यत्क्षत्तारं ह्वयत्या श्रावयत्येव तत् ॥

देवानां पत्नीः पृष्टय उपसदः पर्शवः ॥

इन्द्राणी भसद्वायुः पुच्छं पवमानो बालाः ॥

तस्यौदनस्य बृहस्पतिः शिरो ब्रह्म मुखम् ॥

चक्षुर्मुसलं काम उलूखलम् ॥

कब्रु फलीकरणाः शरोऽभ्रम् ॥

आन्त्राणि जत्रवो गुदा वरत्राः ॥

ऋचा कुम्भ्यधिहितार्त्विज्येन प्रेषिता ॥

बृहदायवनं रथन्तरं दर्विः ॥

स य ओदनस्य महिमानं विद्यात् ॥

तेषां प्रज्ञानाय यज्ञमसृजत ॥

सेदिरुपतिष्ठन्ती मिथोयोधः परामृष्टा ॥

वैरं विकृत्यमाना पौत्राद्यं विभाज्यमाना ॥

सर्वास्याङ्गा पर्वा मूलानि वृश्चति ॥

आ दत्से जिनतां वर्च इष्टं पूर्तं चाशिषः ॥

सर्वास्याङ्गा पर्वाणि वि श्रथय ॥

य एतं देवमेकवृतं वेद ॥

न पञ्चमो न षष्ठः सप्तमो नाप्युच्यते ॥

नाष्टमो न नवमो दशमो नाप्युच्यते ॥

य एतं देवमेकवृतं वेद ॥

स वा अह्नोऽजायत तस्मादहरजायत ॥

स वै दिवोजायत तस्माद्द्यौरधि अजायत ॥

स वै यज्ञादजायत तस्माद्यज्ञोजायत ॥

स यज्ञस्तस्य यज्ञः स यज्ञस्य शिरस्कृतम् ॥

उपो ते बध्वे बद्धानि यदि वासि न्यर्बुदम् ॥

भूयानिन्द्रो नमुराद्भूयानिन्द्रासि मृत्युभ्यः ॥

प्रथमेभ्यः शङ्खेभ्यः स्वाहा ॥

द्वितीयेभ्यः शङ्खेभ्यः स्वाहा ॥

तृतीयेभ्यः शङ्खेभ्यः स्वाहा ॥

आथर्वणाना चतुरृचेभ्यः स्वाहा ॥

संजीवा स्थ सं जीव्यासं सर्वमायुर्जीव्यासम् ॥

यदीयं हनत्कथं हनत् ॥

हिरण्य इत्येके अब्रवीत् ॥